Τα ερωτήματα που έθεσε χθες ο πρόεδρος Αντώνης (Σαμαράς) δεν σηκώνουν ούτε πλάκα, ούτε απαξίωση. Απαιτούν απαντήσεις. Σοβαρές και εμπεριστατωμένες. Από την κυβέρνηση, και τον έχοντα την ευθύνη της συνολικά, πρόεδρο Κυριάκο τον Α’. Διότι ο άνθρωπος, ο πρόεδρος Αντώνης εννοώ, ξεκάθαρα υπογραμμίζει ότι στη σύμβαση μεταξύ της Ελλάδας και της αμερικανικής κοινοπραξίας Chevron για έρευνα και εξορύξεις στα θαλάσσια οικόπεδα νότια της Κρήτης, προστέθηκαν την τελευταία στιγμή (!!!) – πότε δηλαδή, τότε που πανηγυρίζαμε, για την τεράστια επιτυχία της συμφωνίας και είχε έρθει εδώ και ο πρόεδρος της Chevron για την υπογραφή της – όροι που υποδηλώνουν, εμμέσως πλην σαφώς, τη δυνητική εκχώρηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων!!!
Ο πρόεδρος Αντώνης, μελετηρός, πάνω στην «τσαντίλα» του με τον Κυριάκο τον Α’, ανοίγει τα μάτια ολόκληρης της αντιπολίτευσης, που κοιμάται ύπνο βαθύ, και ροχαλίζει ασταμάτητα. Τι λέει δηλαδή, για τους όρους που προστέθηκαν στη σύμβαση με τον Chevron;
Τα ακόλουθα, τραγικά: «αποχώρηση της εταιρείας από μέρος που θα μπορούσε να μην αποτελεί μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ», «περιοχές όπου η Ελληνική Δημοκρατία δεν θα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα», «απώλεια οριοθετημένης περιοχής», «παραίτηση, ακόμη και αν έχει προσδιοριστεί περιοχή εκμετάλλευσης»!
Σε απλά ελληνικά, παιδιά, αν έρθει η Τουρκία και αμφισβητήσει την κυριότητά σας εδώ ή παραπέρα, εμείς τα μαζεύουμε και φεύγουμε!!!
Γνωστή η μεθοδολογία και η κατάληξη
Ο πρόεδρος Αντώνης, αφού θέτει τα σημεία της συμφωνίας που φωνάζουν από μακριά ότι μπορεί να ακυρωθεί ανά πάσα στιγμή, διερωτάται, φωναχτά (μήπως και ξυπνήσει, κάποια στιγμή, η αντιπολίτευση):
«Τι είδους σύμβαση είναι αυτή; Νομοθετούμε για πιθανή αποχώρηση από τα οικόπεδά μας; Η Ελλάδα, δηλαδή, συζητάει τα κυριαρχικά της δικαιώματα; Με ποιους; Από πότε;».
Απάντηση δεν πρόκειται να πάρει ή για να είμαι απολύτως ρεαλιστής, θα πάρει. Από τα φιλοκυβερνητικά μέσα τα οποία θα τον λοιδορήσουν για μια ακόμη φορά, αμφισβητώντας την κρίση του και αποδίδοντας όλον αυτό τον προβληματισμό στο δήθεν «προσωπικό» πρόβλημα που έχει με τον Κυριάκο τον Α’.
Γνωστή η μεθοδολογία, γνωστή και η κατάληξη.
(Πάντως, εγώ τη χθεσινή του δήλωση, την αποτίμησα ως μια απάντηση σε όλους εκείνους που στοιχηματίζουν ότι το μετάνιωσε και δεν πρόκειται να ιδρύσει κόμμα. Προτείνω να το εκλάβουν έτσι, κι όσοι τροφοδοτούν την τσαντίλα του…)
Σαν καβγάς σε κόμικ
Παρακολουθώ από προχθές, όλο αυτό το πανηγύρι που εξελίσσεται με επίκεντρο τον ΣΥΡΙΖΑ και από γύρω, σαν γαϊτανάκι του παλιού καιρού, πώς χοροπηδάνε στελέχη και οπαδοί. Και βρίσκω ότι έχει πλάκα το πράγμα – γι’ αυτό άλλωστε και το παρακολουθώ. Η εικόνα που έχω στο μυαλό μου, είναι κάτι ανάλογο με εκείνη που απεικονίζουν τον καβγά στα κόμικς. Ενα κουβάρι ανθρώπων που πλακώνονται, και να ξεπροβάλλουν από δω κι από κει, πόδια, χέρια, κεφάλια και να αποτυπώνονται οι βρισιές με σύμβολα, όπως αστεράκια, καπνούς και τα ρέστα. Κανείς δεν μπορεί να ξεχωρίσει ποιος είναι με ποιον, και ποιος ρίχνει τις πιο πολλές από τον άλλο. Υπέροχο θέαμα, θα παρατηρήσω μόνο. Ειδικά ας πούμε να βλέπεις τον Καρανίκα, να πλακώνεται με τον Πολάκη και με μια βουλευτή της οποίας ξεχνώ το όνομα, αλλά δεν έχει και καμία σημασία, για τα μάτια του Αδωνη, και όσα συνέβησαν στο νοσοκομείο της Νίκαιας!
Οχι γιατί τον Αδωνη τον υπερασπίζεται ο Καρανίκας, αλλά γιατί δεν έχει τελειωμό το μίσος που στάζει η γλώσσα των άλλων δύο, για ένα ζήτημα που θα έπρεπε να βρει τον πολιτικό κόσμο σύσσωμο απέναντι στις νεοφασιστικές πρακτικές δήθεν «προοδευτικών» συνδικαλιστών. Αλλά δεν τον βρίσκει, διότι όλα αυτά τα νέο κομμουνιστικά υπολείμματα θεωρούν χρέος τους να υπερασπιστούν αντιδημοκράτες, αντί έναν εκλεγμένο από τον λαό συνάδελφό τους…
Η «ζωγραφιά» του Πολάκη
Και έπειτα από αυτό, ήρθε η ώρα να… συμφωνήσω με τον «πολλά βαρύ και όχι» πελάτη της στήλης που ακούει στο όνομα Πολάκης. Το παλικάρι από τα Σφακιά, σε μια νηφάλια φάση στην οποία βρέθηκε, την Τρίτη, μετά την τσικουδοκατάνυξη της Καθαράς Δευτέρας, στόλισε, μοναδικά, τον εξ εφέδρων πρόεδρο Τσίπρα. Τόσο ωραία, δε, που ζήλεψα κι εγώ, ο οποίος ως γνωστόν έχω «τιμήσει» άπειρες φορές τον ηγέτη και με χειρότερες εκφράσεις. Ομως εδώ, όπως προανέφερα, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τον Πολάκη, διότι ζωγράφισε μοναδικά τον πρόεδρο Τσίπρα. Εγραψε συγκεκριμένα: «Τα κόμματα δεν είναι αθροίσματα από επιτροπές σοφών. Τα κόμματα δεν είναι ο προσωπικός ναρκισσισμός μας. Τα κόμματα εκφράζουν κοινωνικά και πολιτικά ρεύματα. Εκφράζουν κοινωνικές δυνάμεις που θέλουν να εκφραστούν»!
Φυσικά ισχύει και εδώ το κλασικό «η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει»…
Προτελευταίοι στους μισθούς
Δεν ξέρω πόθεν του προκύπτει του προέδρου Κυριάκου του Α’ η αισιοδοξία, ότι με το να αυξηθεί στα 930 ευρώ ο κατώτατος μισθός, οι εργαζόμενοι, κυρίως οι νέοι, θα πεταχτούν από καναπέδες, κρεβάτια, ντιβάνια, παγκάκια κ.λπ. και θα βγουν στους δρόμους αλαλάζοντας «Κυριάκο Θεέ, πάρε μια ακόμη θητεία επαέ» («επαέ» σε κρητική διάλεκτο σημαίνει εδώ – κι επιτέλους κάπως έπρεπε να κάνει ρίμα το σύνθημα. Δεν είμαι και στιχουργός, ούτε λογοπλόκος).
Διότι αυτά, ούτε για «ζήτω» δεν φτάνουν, και οι νέοι το γνωρίζουν καλυτέρα από τον καθένα. Με το ζόρι φτάνουν στα μισά του μήνα, με αυτά που παίρνουν σήμερα, και η κατάσταση, φυσικά δεν πρόκειται να βελτιωθεί αν πάρουν κάτι παραπάνω. Διότι μαζί με την αναγγελία για την αύξηση στα 930 ευρώ, το κυβερνητικό μηχανάκι στα ΜΜΕ μας ενημέρωσε, ότι ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’ είναι τόσο γαλαντόμος, που μπορεί (με το βλέμμα στραμμένο στις προσεχείς εκλογές) να δώσει και ένα 20αρικάκι επιπλέον, και το 930 ευρώ κατώτατος, να αυξηθεί σε 950 ευρώ. Και πότε όλα αυτά; Οταν τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ενωσης κατατάσσουν την Ελλάδα προτελευταία στους μισθούς. Απομένει μόνο η (τελευταία στον πίνακα) Βουλγαρία να την… ξεπεράσουμε, αλλά εντάξει, νομίζω ότι έτσι όπως πάει το πράγμα θα τον… καταφέρουμε και αυτόν τον άθλο!
Ζητούν ενημέρωση για το Υπερταμείο
Υπόδειγμα σοβαρής αντιπολίτευσης, από το ΠΑΣΟΚ. Βουλευτές του κόμματος, κατέθεσαν στη Βουλή αίτημα για την κλήση της διοίκησης του Υπερταμείου στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, προκειμένου να ενημερώσουν τη Βουλή για τα πεπραγμένα του Ταμείου.
Να σημειωθεί ότι το Υπερταμείο, που ιδρύθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ, επί κυβερνήσεως Τσίπρα δηλαδή, ως απόρροια του 3ου και χειρότερου μνημονίου που εκείνος υπέγραψε, λειτουργεί ανεξέλεγκτα εδώ και 10 χρόνια. Δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν, και αυτό οφείλεται στο επονείδιστο για τη χώρα καταστατικό του, που δέχθηκε χωρίς την παραμικρή αντίρρηση η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, το 2016. Αφού σημειώσω ότι καμία από τις προηγούμενες κυβερνήσεις των μνημονίων, του Γ. Παπανδρέου και του Α. Σαμαρά, δεν είχε αποδεχτεί την ίδρυσή του, σημειώνω ότι όλα αυτά τα χρόνια, άλλαξαν χέρια πολλά «ασημικά» του σπιτιού, χωρίς ουσιαστικά οι κυβερνήσεις να μπορούν να αρνηθούν αποφάσεις οι οποίες αν δεν ήταν βλαπτικές για τα συμφέροντα της χώρας, σίγουρα θα μπορούσαν να ήταν καλύτερες!
