Βράδυ Τρίτης στο Λεβερκούζεν η αλήθεια χώρεσε σε μια ατάκα του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ: «Μας έλειψε μια μικρή λεπτομέρεια για να δημιουργήσουμε μεγάλο κίνδυνο», είπε, σχολιάζοντας την τελική αναμέτρηση με την Μπάγερ. Το δέκατο Champions League παιχνίδι της σεζόν που έμελλε να κλείσει αυτόν τον ερυθρόλευκο κύκλο στην κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση. Και όταν αναπόφευκτα αφήνεις τη «μια μάχη μετά την άλλη» (σαν το αριστούργημα του Τόμας Πολ Αντερσον που μόλις σάρωσε τα BAFTA και είναι υποψήφιο για 14 Οσκαρ) και φτάνεις στην ώρα του απολογισμού; Τότε μπορεί να μη χρειαστείς σμόκιν για να περπατήσεις σε κόκκινο χαλί. Σίγουρα όμως επιβάλλεται το καλύτερο χαμόγελό σου μιας και ο Ολυμπιακός μόλις πέτυχε κάτι σπουδαίο: μας θύμισε τι ωραία είναι αυτή η διοργάνωση που εδώ και τρεις δεκαετίες είναι ό,τι καλύτερο συνέβη στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.
Ναι, επιστρέφοντας στη μεγάλη εικόνα, σχεδόν συνειδητοποιείς ότι το είχαμε ξεχάσει. Είχαμε μάλλον συνθηκολογήσει στην ιδέα ότι οι ελληνικές ομάδες δεν μπορούν να έχουν θέση στο κυρίως μενού του, πολλώ δε μάλλον έπειτα από το νέο σούπερ απαιτητικό format που σε υποχρεώνει ούτε λίγο ούτε πολύ να τα βάλεις ταυτόχρονα με τις 35 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Τελευταία φορά είδαμε τον Ολυμπιακό του Πέδρο Μαρτίνς στη φάση των ομίλων της σεζόν 2020-21. Πέντε χρόνια… μοναξιάς. Για να βρεις δε πρόκριση στα νοκ άουτ, πρέπει να πάρεις μηχανή του χρόνου και να προσγειωθείς στον Ολυμπιακό του Μίτσελ της σεζόν 2013-14 για τις αναμετρήσεις με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (σαν χθες 25/2/2014 έγινε εκείνο το ιστορικό 2-0 στο Φάληρο με τα γκολ του Τσόρι Ντομίνγκες και του Τζοέλ Κάμπελ). Ε, ο Ολυμπιακός του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ τα κατάφερε όλα μαζί με την πρώτη.
Οι 62.250
Και στο νέο format αντεπεξήλθε παρότι χρειάστηκε να αντιμετωπίσει στον ίδιο κύκλο την Μπαρτσελόνα, τη Ρεάλ Μαδρίτης, την Αρσεναλ, τρεις φορές την Μπάγερ Λεβερκούζεν, τον Αγιαξ και την PSV στα οκτώ από τα δέκα – αν θεωρήσουμε δεδομένο ότι τόσο η Πάφος όσο και η Καϊράτ είναι χαμηλότερης δυναμικής από εκείνον. Και γκρέμισε τα εις βάρος του προγνωστικά τέλη Νοέμβρη όταν έχοντας μόλις 2 βαθμούς στα πρώτα 5 ματς πολλοί είπαν ότι αποκλείστηκε πρόωρα. Και τρεις νίκες στη σειρά έκανε (Καϊράτ εκτός, Λεβερκούζεν εντός, Αγιαξ εκτός) για να πάρει το εισιτήριο για τις «24» σε μια τέλεια έξοδο. Και συγκέντρωσαν συνολικά 15.750 βαθμούς ανεβάζοντας το σκορ 5ετίας τους στο UEFA ranking στους 62.250 βαθμούς, εξασφαλίζοντας πως αν κατακτήσουν και φέτος το πρωτάθλημα τους περιμένει εξασφαλισμένη θέση στη league phase του Champions League της επόμενης σεζόν.
Mendiball
Και το σημαντικότερο; Ολα αυτά με ποδόσφαιρο Ολυμπιακού. Δίχως να έχει σημασία το όνομα του αντιπάλου ή ακόμη και η έδρα. Χθες, τα συνολικά στατιστικά των Ερυθρολεύκων στην Ευρώπη επιβεβαίωσαν ότι έκλεισαν τον λογαριασμό τους με τρεις-τέσσερις σπουδαίους αριθμούς: 124 τελικές, που θα πει 12,4 τελικές ανά ματς σε μια απόδειξη επιθετικού ποδοσφαίρου ως αποτέλεσμα 484 επιθέσεων (άρα 48,4 ανά ματς).
Κάτι σε 46,5% κατοχή μπάλας, που θα πει πως τους κοίταξε όλους στα μάτια. Και 451 balls recovered (ανακτημένες μπάλες) που θα πει… Μendiball: 451 σε 10 ματς. Το μπλοκ με τις κερδισμένες μπάλες, μέσα από 50%-50% φάσεις κ.λπ. Το συστατικό που εξηγεί ότι οι πρωταθλητές Ελλάδας έπειτα από την κατάκτηση του Conference League το 2024 και την πολύ καλή παρουσία στο Europa League το 2025, επέστρεψαν στο επίπεδο των κορυφαίων όντας φουλ ανταγωνιστικοί.
Λοχίας Ντάνι
Μια ομάδα με κυβικά Champions League και τίποτα λιγότερο. Εκείνη που τερμάτισε 18η στις 36 και που θα μπορούσε σήμερα να είναι στις «16» αναζητώντας τον επόμενο αντίπαλό της ανάμεσα στην Αρσεναλ και την Μπάγερν Μονάχου. Αρκεί τι; Να είχε λιγάκι την τύχη με το μέρος της σε αυτά τα δύο νοκ άουτ σε έξι βράδια ματς με την Μπάγερ Λεβερκούζεν. Και ίσως το σχέδιο που προχθές πήρε άριστα στο Λεβερκούζεν και στο Γ. Καραϊσκάκης.
Αυτό το 4-3-2-1 με τον κομβικό «λοχία» Ντάνι Γκαρθία να επιστρέφει στην 11άδα πλάι στον Χρήστο Μουζακίτη σε μια συνθήκη που ανέβασε ψηλότερα τον Σαντιάγκο Εσε: πίσω από τον Μεντί Ταρέμι και ανάμεσα σε Ζέλσον Μαρτίνς και Τσικίνιο. Σύνθεση που πίεσε εξαιρετικά το build up, που κέρδισε δεύτερες μπάλες, που δεν έδωσε το δικαίωμα στους Γερμανούς να παίξουν το παιχνίδι τους και να φτάσουν με αξιώσεις μπροστά από την εστία του Κωνσταντή Τζολάκη.
Αν αυτός ο Ολυμπιακός ήταν και στο πρώτο ματς, και όχι εκείνη η 4-4-2 εκδοχή με δύο «8άρια» (Εσε, Μουζακίτης), δύο wingers (Ποντένσε, Ζέλσον Μαρτίνς), δύο σέντερ φορ (Ελ Κααμπί, Ταρέμι) μπορεί και το σενάριο της πρώτης παρτίδας να ήταν διαφορετικό. Αν ο Ντάνι ήταν εκεί για τις σωστές αποστάσεις στις γραμμές. Την καλή καθοδήγηση των συμπαικτών του. Την πολύτιμη εμπειρία του σε εκείνα τα μικρά στα μισά του γηπέδου που καθορίζουν αποτέλεσμα.
Αν…
Βεβαίως για να είμαστε δίκαιοι εκείνο το 0-2 δεν γράφτηκε τόσο από τις επιλογές του προπονητή, όσο από τον «τράκο» σοκ του Παναγιώτη Ρέτσου με τον Λορέντσο Πιρόλα που έβγαλε τον Ιταλό νοκ άουτ για το δεύτερο ημίχρονο. Πήρε τη θέση του ο Ζουλιάν Μπιανκόν, πήγε εκείνος στο μαρκάρισμα του Πάτρικ Σικ παίζοντας αριστερός στόπερ με δεξί πόδι και ο Τσέχος έβαλε δύο γκολ σε τρία λεπτά (60′-63′) σε ένα σημείο μάλιστα που οι Πειραιώτες είχαν ισορροπήσει το παιχνίδι. Α, και τώρα που έσβησαν τα φώτα; Εκείνο το 0-2 αποδείχθηκε γκολ οφσάιντ που το VAR δεν είδε. Και έπαιξε και αυτό τον ρόλο του μιας και προχθές ο καλύτερος από τη Λεβερκούζεν Ολυμπιακός με ένα γκολ θα μπορούσε να το πάει στην παράταση. Να μη χρειαζόταν και δεύτερο! Τα αν όμως δεν…
«Πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι από την εμφάνιση και τη συνολική πορεία μας. Κάναμε ένα καλό Champions League» θύμισε ο Μεντιλίμπαρ ολοκληρώνοντας αυτή την κουβέντα. Η επόμενη, ανοίγει από σήμερα και αφορά στην κατάκτηση του πρωταθλήματος. Στον μεγάλο στόχο της σεζόν αλλά και στο απευθείας εισιτήριο για τη league phase της κορυφαίας διοργάνωσης και για του χρόνου.
¢ Εγινε χθες η κηδεία του Σωτήρη Γκαβέζου. Το φέρετρο του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή των Ερυθρολεύκων ήταν σκεπασμένο με τη σημαία του Ολυμπιακού. Στεφάνι στη μνήμη του Γκαβέζου κατέθεσαν η ΠΑΕ Ολυμπιακός και ο Βαγγέλης Μαρινάκης, όπως και ο Σύνδεσμος Βετεράνων.
