Τη στάση του ΠΑΣΟΚ για τη συνταγματική αναθεώρηση σχολίασε, μεταξύ άλλων, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών.
«Στο τέλος θα κρίνουμε τη στάση καθενός. Πάντως, εδώ δεν υπάρχουν “ναι” ή “όχι” με αστερίσκους. Υπάρχουν τα “ναι” και υπάρχουν και τα “όχι”. Δηλαδή, στην πρώτη Βουλή, θα τεθούν κάποια άρθρα με τη μορφή του ερωτήματος αν πρέπει να αναθεωρηθούν. Ακόμα και αν κριθούν αναθεωρητέα τα άρθρα αυτά από περισσότερους από 151 βουλευτές, το κάθε κόμμα και ο κάθε βουλευτής θα έχει πει “ναι ή “όχι”. Ακόμα και αν το ΠΑΣΟΚ πει “όχι” για να μην… Η ιστορία θα γράψει “όχι”. Άρα, ο κάθε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, όπως και κάθε κόμματος, θα απαντήσει στο αν θεωρεί, ότι πρέπει να αναθεωρηθεί το άρθρο 86, το άρθρο 16 και πάει λέγοντας. Το αν πει “δεν το ψηφίζω για να μη δώσω παραπάνω ισχύ στη συγκεκριμένη ψηφοφορία”, για την επιχειρηματολογία την οποία αναπτύξατε, μεταφέροντάς την ως ερώτημα, αυτό είναι αδιάφορο για τον ιστορικό του μέλλοντος. Η ιστορία θα γράψει ποιοι θα πουν “ναι” στην αναθεώρηση κάποιων άρθρων και ποιοι θα πουν “όχι”», ανέφερε ο κ. Μαρινάκης.
«Και αυτό το θέτουμε για να μην έχουμε παρεξηγήσεις. Και αυτό το οποίο θέλω να σας πω είναι ότι το ακούω αυτό το επιχείρημα: “Δεν θα δώσουμε τώρα το 180 σε κάποια άρθρα, για να μην μπορεί μετά να περάσει ένα άρθρο με 151 ψήφους” και, την ίδια στιγμή, λένε “φιλοδοξούμε να είμαστε και πρώτοι”. Μάλλον σαν μια ομολογία ήττας μου φαντάζει αυτό, πρώτον. Και δεύτερον, και σημαντικότερο, γιατί ξέρετε, αυτό έχει λιγότερη σημασία για την κοινωνία και το μέλλον των παιδιών μας. Θεωρώ, ότι είναι ένας φτηνός τακτικισμός, που αδικεί την πολύ σοβαρή συζήτηση της συνταγματικής αναθεώρησης. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο κόμματα στη Βουλή, τα οποία έχουν μια θεσμική συνέπεια. Έχουν επιδείξει μια θεσμική συνέπεια και σοβαρότητα, παρά τις πολλές διαφορές μεταξύ τους, εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες. Και έχουν, μάλιστα, σε κάποιες διαδικασίες συνταγματικής αναθεώρησης, δείξει και μία θεσμική σοβαρότητα, για να υπάρξουν και κάποιες αλλαγές, παράδειγμα το 2001. Το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Αυτή τη στιγμή, με βάση την ψήφο των πολιτών, τα δύο κόμματα αυτά έχουν πάνω από 180 ψήφους», συμπλήρωσε.
Στη συνέχεια ανέφερε:
«Θεωρώ, λοιπόν, ότι είναι μια ευκαιρία, εφόσον συμφωνούμε σε κάποιες ιστορικές αλλαγές, όπως είναι η αναθεώρηση του άρθρου 86, όπως είναι να μπει ένα τέλος στη δυνατότητα του επόμενου Υπουργού, που θέλει να πάει στο νομισματοκοπείο ή γράφει το όνομά του με ένα “ν” και θέλει να στείλει τη χώρα μας στα βράχια ή της επόμενης τέτοιας κυβέρνησης να ψηφίζει, δηλαδή, προϋπολογισμούς ή να περνάει αλλαγές, όπου υποθηκεύουν τις επόμενες γενιές. Αν θέλουμε, επιτέλους, η αξιολόγηση να μπει στο Σύνταγμα και να συνδέεται με τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, αυτή τη στιγμή, που τώρα τις έχουμε τις 180 ψήφους μαζί, ας μην χάσουμε αυτή την ευκαιρία. Γιατί κανένας δεν μας λέει, ότι την ίδια ακριβώς δυνατότητα θα την έχουμε μετά. Εκτός εάν το ΠΑΣΟΚ πιστεύει, ότι μπορεί να περάσει μεγάλες αλλαγές για τον τόπο με τα κόμματα της ακροδεξιάς ή του άλλου άκρου, του απόλυτου παραλογισμού, του ενός ή του άλλου άκρου. Αν πιστεύει, δηλαδή, ότι δυνάμεις όπως εκείνες που απαρτίζουν τον πάλαι ποτέ ΣΥΡΙΖΑ ή νέο ΣΥΡΙΖΑ -γιατί αυτά είναι τα κόμματα στη Βουλή, δεν είναι άλλα, ούτε νομίζω ότι μπορεί να προκύψει κάτι από πολιτική παρθενογένεση- αν πιστεύει ότι με τα κόμματα αυτά το ΠΑΣΟΚ θα περάσει μεγάλες αλλαγές.
Τώρα έχουμε τις 180 ψήφους. Μπορεί να τις έχουμε και μετά. Αυτό θα το κρίνουν οι πολίτες. Γιατί να μην αξιοποιήσουμε αυτό το οποίο οι πολίτες μας έδωσαν στις δύο κοινοβουλευτικές ομάδες, ούτως ώστε να γίνουν πράξη αυτές οι μεγάλες αλλαγές; Το ξαναλέω: εκτός αν πιστεύει το ΠΑΣΟΚ ότι μπορεί να περάσει μεγάλες αλλαγές, όπως είναι η αξιολόγηση, όπως είναι ένας κόφτης στο να ψηφίζονται προϋπολογισμοί με δανεικά από τις επόμενες γενιές και όλα τα υπόλοιπα, με την κυρία Κωνσταντοπούλου, τη Νέα Αριστερά, τον ΣΥΡΙΖΑ, που όλοι αυτοί μαζί ήταν ένα κόμμα ή την άκρα Δεξιά. Αν βάλετε κάτω τα δεδομένα, θα καταλάβετε ότι δεν έχει νόημα αυτή η στάση. Τώρα είναι η ώρα. Ναι, πράγματι, μπορεί με 151 ψήφους ένα άρθρο να κριθεί αναθεωρητέο και στη συνέχεια να αναζητηθεί ο αριθμός 180. Ποιος μας λέει ότι θα υπάρχει από τα κόμματα, τα οποία έχουν δείξει μία θεσμική σοβαρότητα; Μπορεί και να υπάρχει. Κανένας δεν το ξέρει. Αυτό θα το κρίνουν οι πολίτες. Αλλά τώρα που υπάρχει, όποιος πει «όχι», ουσιαστικά είναι υπεύθυνος που χάνεται αυτή η ευκαιρία».
www.ertnews.gr
