Δέκα πυροβολισμοί μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Η δολοφονία του 37χρονου Αλεξ Τζέφρι Πρέτι – αμερικανού πολίτη, νοσηλευτή σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας βετεράνων και μόνιμου κατοίκου της Μινεσότας – από μέλη της Συνοριοφυλακής των ΗΠΑ, το Σάββατο, στη Μινεάπολη, καταγράφηκε από κινητά αυτοπτών μαρτύρων, με τα βίντεο να αναρτώνται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αντικρούοντας τους επίσημους ισχυρισμούς περί «αυτοάμυνας». Το ίδιο είχε συμβεί με τον εν ψυχρώ θανάσιμο πυροβολισμό της 37χρονης Ρενέ Γκουντ, μητέρας τριών παιδιών – «εσωτερικής τρομοκράτισσας» κατά το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας – από πράκτορα της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Μετανάστευσης (ICE), στις 7 Ιανουαρίου, και πάλι στη Μινεσότα.
Εδώ και εβδομάδες, οι κάτοικοι αμερικανικών Πολιτειών καταγράφουν με τα κινητά τηλέφωνά τους σκηνές ωμής καταστολής και μιας ευρέως καταγγελλόμενης στρατοκρατίας στην εποχή Τραμπ 2.0, στο όνομα της καταπολέμησης της παράτυπης μετανάστευσης στις ΗΠΑ. Πλήθος βίντεο που εξέτασαν οι «New York Times» καταγράφουν μασκοφόρους ομοσπονδιακούς πράκτορες να εισβάλουν χωρίς ένταλμα και υπό την απειλή όπλων σε σπίτια αμερικανών πολιτών και νόμιμων μεταναστών στις ΗΠΑ. Να σπάνε παράθυρα οχημάτων και να σέρνουν επιβαίνοντες στον δρόμο. Να συλλαμβάνουν ανήλικα παιδιά. Να ανακρίνουν ανθρώπους απλά λόγω της εμφάνισης ή της προφοράς τους.
Λίγο πριν δεχθεί τον καταιγισμό πυρών, ο Αλεξ Τζέφρι Πρέτι είχε προσπαθήσει να προστατεύσει μια γυναίκα από πράκτορες της ICE. Νόμιμος κάτοχος ημιαυτόματου όπλου 15 χιλιοστών, σύμφωνα με τις Αρχές, δεν το χρησιμοποίησε καν κατά τη διάρκεια της φονικής επίθεσης. Είχε τα χέρια υψωμένα, κρατώντας στο ένα το κινητό τηλέφωνό του. Οπως και η Ρενέ Γκουντ, δεν είχε ποινικό μητρώο, ούτε ήταν στόχος της αστυνομικής αντιμεταναστευτικής επιχείρησης στις ΗΠΑ. Στοχοποιήθηκε επειδή κατέγραφε με το κινητό του μια επιχείρηση, που η κυβέρνηση Τραμπ χαρακτηρίζει κατά τα λοιπά «πατριωτική».
Η επίσημη απάντηση είναι πανομοιότυπη: το θύμα μετατρέπεται εκ των υστέρων σε «ένοχο». Η παρουσία του «βαφτίζεται» ως κίνδυνος, ενόσω στην αμερικανική κοινή γνώμη εδραιώνεται η αντίληψη ότι η ICE, η Συνοριοφυλακή και η Εθνοφρουρά μετατρέπονται κατά τη δεύτερη προεδρική θητεία Τραμπ σε«σύγχρονη Γκεστάπο», όπως καταγράφει ο Αλεξί Μπουισόν, ανταποκριτής της εφημερίδας «Le Croix» και άλλων γαλλικών ΜΜΕ στις ΗΠΑ.
«Στην εποχή της μεγάλης αμερικανικής μετάλλαξης, οι δρόμοι έχουν γίνει πεδία μάχης, όχι μόνο ανάμεσα σε ενόπλους και άοπλους, αλλά και ανάμεσα στο επίσημο αφήγημα της εξουσίας και την επίμονη, αντίθετη αλήθεια των υποτελών» γράφει χαρακτηριστικά ο αρθρογράφος της ιταλικής εφημερίδας «La Repubblica» Γκαμπριέλε Ρομανιόλι. Τα κινητά τηλέφωνα έχουν γίνει «η έσχατη άμυνα απέναντι στην αυθαιρεσία» και ταυτόχρονα «η αιτία μιας ακόμη πιο βίαιης επίθεσης. Οποιος κρατά ένα μπορεί να δεχτεί επίθεση, ακόμη και να σκοτωθεί».
Κατά τραγική ειρωνεία, στη σημερινή Αμερική της εποχής Τραμπ 2.0 – όπου ο πρόεδρος των ΗΠΑ επιλέγει να ενημερώνει τον κόσμο για τις αποφάσεις του μέσω του Truth Social – οι καταγραφές μέσω κινητού τηλεφώνου ενός απλού πολίτη στις ΗΠΑ μπορεί να αποδειχθούν πιο επικίνδυνες από τη χρήση ενός όπλου, ενόσω ο Λευκός Οίκος επιχειρεί να επιβάλει χειραγώγηση της πληροφόρησης από τα ΜΜΕ. Πρόκειται για μια συντριπτική ανισορροπία δύναμης: όπλα από τη μία, κινητά από την άλλη. «Η αντίσταση είναι παθητική και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς» ως έχουν σήμερα τα πράγματα στις ΗΠΑ, παρατηρεί ο Ρομανιόλι. «Αφού δεν μπορείς να αποτρέψεις την επίθεση, δεν απομένει παρά να την καταγράψεις, ώστε τουλάχιστον να αποτραπεί η δικαιολόγησή της».
Αν και έχει προφανώς διανυθεί τεράστια απόσταση από τη δεκαετία του ’60 και τα φιλμ της δολοφονίας του Τζον Φ. Κένεντι στο Ντάλας του Τέξας ή τα βίντεο από την ανθρωποκτονία του Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ από αστυνομικούς το 2020 στη Μινεσότα, τα σημερινά βίντεο-μαρτυρίες από κινητά τηλέφωνα στις περιπτώσεις Γκουντ και Πρέτι δεν εγγυώνται δικαίωση στην εποχή Τραμπ 2.0. Ερμηνεύονται, αποδομούνται και αμφισβητούνται από τις επίσημες Αρχές. Ανάλογα με την πολιτική ή ιδεολογική σκοπιά, το ίδιο στιγμιότυπο μπορεί να δείχνει έναν αθώο πολίτη ή έναν «τρομοκράτη».
Το μήνυμα είναι σαφές. Το κινητό γίνεται μέσο, αλλά η ατιμωρησία είναι αυτοσκοπός για τις Αρχές. Και η βία, επαναλαμβανόμενη και ορατή, γίνεται εργαλείο μαζικής πειθαρχίας. Οταν ο Ντόναλντ Τραμπ είχε πει προεκλογικά το 2016 το ότι θα μπορούσε να πυροβολήσει «κάποιον στην Πέμπτη Λεωφόρο χωρίς να χάσω ψήφους», πολλοί το θεώρησαν υπερβολή. Σήμερα, για την αμερικανική δημοκρατία, ακούγεται περισσότερο ως προειδοποιητική βολή.
