Το 2026 δεν προδιαγράφεται ως μια χρονιά μεγάλων υποσχέσεων ή θεαματικών ανατροπών. Περισσότερο μοιάζει με μια περίοδο μετάβασης, όπου η παγκόσμια οικονομία επιχειρεί να βρει σταθερό βηματισμό έπειτα από μια μακρά φάση διαδοχικών κρίσεων. Η ανάπτυξη αναμένεται να παραμείνει θετική, αλλά πιο συγκρατημένη, με τις μεγάλες οικονομίες να κινούνται σε διαφορετικές ταχύτητες και με διαφορετικά εργαλεία πολιτικής.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η σταδιακή μείωση των επιτοκίων από τη Fed δημιουργεί περιθώρια στήριξης της οικονομικής δραστηριότητας και της επενδυτικής εμπιστοσύνης. Ταυτόχρονα, όμως, επαναφέρει στο προσκήνιο ερωτήματα για τη βιωσιμότητα του υψηλού δημόσιου χρέους και για το κατά πόσο η νομισματική χαλάρωση μπορεί να λειτουργήσει χωρίς παρενέργειες.
Στην ευρωζώνη, η εικόνα είναι διαφορετική. Η νομισματική πολιτική αναμένεται να παραμείνει πιο σταθερή, με το βάρος να μετατοπίζεται σταδιακά προς το δημοσιονομικό σκέλος. Αν οι διαθέσιμοι πόροι αξιοποιηθούν με συνέπεια και στόχευση, η ευρωπαϊκή οικονομία μπορεί να αποδειχθεί πιο ανθεκτική απ’ όσο σήμερα προεξοφλούν οι αγορές.
Ο πληθωρισμός αποκλιμακώνεται, αλλά δεν έχει εξαφανιστεί. Οι γεωπολιτικές εντάσεις συνεχίζουν να λειτουργούν ως μόνιμος παράγοντας αβεβαιότητας, με άμεσες επιπτώσεις στις τιμές της ενέργειας, στις εμπορικές ροές και στην ψυχολογία των αγορών.
Σε αυτό το περιβάλλον, το δολάριο παραμένει κυρίαρχο στο διεθνές νομισματικό σύστημα, χωρίς όμως να είναι πλέον αδιαμφισβήτητο. Η σταδιακή ανακατανομή ισορροπιών ενισχύει τον ρόλο του ευρώ και διατηρεί τον χρυσό στο προσκήνιο ως σημείο αναφοράς σε περιόδους αμφιβολίας και αναζήτησης ασφάλειας.
Το πετρέλαιο κινείται σε έναν κύκλο αυξημένης προσφοράς και ηπιότερων πιέσεων, εκτός αν οι γεωπολιτικές εξελίξεις ανατρέψουν τις ισορροπίες. Παράλληλα, τα ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία παύουν να αντιμετωπίζονται ως περιθωριακό φαινόμενο. Η θεσμική υιοθέτηση και η ωρίμαση των ψηφιακών υποδομών μετατοπίζουν τη συζήτηση από το «αν» στο «πότε».
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το ψηφιακό ευρώ. Δεν πρόκειται για μια ριζική ανατροπή του χρήματος όπως το γνωρίζουμε, ούτε για απάντηση σε ιδεολογικά διλήμματα. Πρόκειται κυρίως για μια θεσμική προσαρμογή: μια προσπάθεια να διασφαλιστεί η νομισματική κυριαρχία, η ομαλή λειτουργία των πληρωμών και η παρουσία του δημόσιου χρήματος σε έναν ολοένα και πιο ψηφιακό κόσμο. Η πρόοδος θα είναι σταδιακή και προσεκτική, αλλά δύσκολα θα ανακοπεί.
Το 2026 δεν υπόσχεται οριστικές λύσεις. Υπόσχεται, όμως, ένα πιο καθαρό πλαίσιο μέσα στο οποίο οι σωστές αποφάσεις θα κάνουν ξανά τη διαφορά.
