Αρκετούς μήνες πίσω.
Η εθνική περνά από το Χάμπτεν Παρκ της Γλασκώβης με χαρακτηριστική ευκολία, διαλύει κάθε αντίσταση της Σκωτίας και το 3-0 φέρνει χαμόγελα στα πρόσωπα όλων.
Η άνοδος στην πρώτη κατηγορία του Nations League έμοιαζε με λύτρωση.
Με αλλαγή σελίδας. Η ομίχλη έφευγε και ξημέρωναν ηλιόλουστες ημέρες. Κι ύστερα ήρθε το τετ-α-τετ με την πραγματικότητα.
Η προσγείωση.
Και εν τέλει ένα χαστούκι άνευ προηγουμένου.
Αν κάποιος θέλει να κάνει χιούμορ, ασφαλώς και θα πει πως η εθνική ομάδα «μένει σταθερή και αποκτά συνέπεια».
Σε κάθε ματς απέναντι σε σοβαρό αντίπαλο, δέχεται τρία γκολ.
Η αλήθεια, όμως, είναι πως έχουν οι πάντες τις ευθύνες τους. Μπήκε στάχτη στα μάτια τους και δεν είδαν όσα έπρεπε, ξεγελάστηκαν και την πάτησαν άγρια.
Ιβάν και ποδοσφαιριστές, όσο και να μην το ομολογούν, εκτίμησαν πως με το ντεμαράζ στην προηγούμενη διοργάνωση, η πορεία τους απέναντι σε Δανία και Σκωτία θα ήταν περίπατος.
Η Δανία δεν έμοιαζε με θηρίο όπως είναι (για παράδειγμα) η Γερμανία ή η Γαλλία και στα ενδότερα έλεγαν «την έχουμε».
Οσο για τη Σκωτία, το 3-0 στο Nations League έφερε χρυσόσκονη που δεν έφευγε με τίποτα.
Και μέσα σε όλα, είχαμε τον Τζόλη, τον Καρέτσα, τον Ζαφείρη, τον Μουζακίτη.
Παιδιά με ταλέντο και προοπτικές. Αλλά κάποιους (όπως τον Μουζακίτη) δεν τους εμπιστεύτηκε ο Γιοβάνοβιτς και από άλλους δεν πήρε όσα περίμενε.
Αποτέλεσμα;
Ολοι χαντακώθηκαν.
Και μαζί πέταξε μια ευκαιρία πολύ μεγάλη για το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Με κόπο και προσπάθεια ήρθαν τα απανωτά sold out στο Γ. Καραϊσκάκης.
Ετσι που τα έκαναν, να δούμε τι κόσμο θα μαζέψουν στα επόμενα παιχνίδια οποιασδήποτε διοργάνωσης. Αφήστε που η καραμέλα για το ταλέντο και το μέλλον, λιώνει…
