Η Τουρκία βλέπει τη γη της να ανοίγει – κυριολεκτικά. Στις αγροτικές εκτάσεις, ιδιαίτερα στην περιοχή της Κόνια, ολοένα και περισσότερες καταβόθρες κάνουν την εμφάνισή τους, μετατρέποντας χωράφια σε επικίνδυνες ζώνες και προκαλώντας ανησυχία στους κατοίκους.
Το φαινόμενο δεν είναι νέο. Ωστόσο, σύμφωνα με ειδικούς, τα τελευταία δύο χρόνια έχει επιταχυνθεί σημαντικά. Όταν η γη αρχίζει να υποχωρεί με τέτοια συχνότητα, το πρόβλημα ξεπερνά τα όρια της γεωλογίας και εξελίσσεται σε μια σοβαρή περιβαλλοντική κρίση.
Η ξηρασία αδειάζει το υπέδαφος
Η κύρια αιτία εντοπίζεται στη μείωση των βροχοπτώσεων και στη σταδιακή εξάντληση των υπόγειων υδάτων. Η χώρα βιώνει έντονη ξηρασία, με μεγάλο μέρος της να βρίσκεται σε κίνδυνο ερημοποίησης.
Όσο το νερό λιγοστεύει, οι αγρότες αναγκάζονται να ανοίγουν βαθύτερες γεωτρήσεις για να στηρίξουν τις καλλιέργειές τους. Η συνεχής άντληση, όμως, αποδυναμώνει το υπέδαφος, ειδικά σε περιοχές όπως η Κόνια που στηρίζεται σε ασβεστολιθικά και άλλα διαλυτά πετρώματα. Όταν οι υδροφορείς αδειάζουν, το έδαφος χάνει τη στήριξή του και μπορεί να καταρρεύσει απότομα, δημιουργώντας τεράστιες καταβόθρες.
Σχεδόν 700 καταβόθρες και 186 λίμνες χαμένες
Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περίπου 700 καταβόθρες στην περιοχή, αριθμός που αποτυπώνει το μέγεθος του προβλήματος. Παράλληλα, σύμφωνα με τοπικές αναφορές, η περιοχή έχει χάσει 186 από τις 240 λίμνες της μέσα σε έξι δεκαετίες – μια ένδειξη μακροχρόνιας περιβαλλοντικής υποβάθμισης που πλέον γίνεται ορατή με δραματικό τρόπο.
Η επιτάχυνση του φαινομένου έχει οδηγήσει τις αρχές να επανεξετάσουν μέτρα ασφαλείας και σχέδια πρόληψης σε ευάλωτες περιοχές. Την ίδια στιγμή, η Τουρκία προετοιμάζεται να φιλοξενήσει την COP31 του ΟΗΕ, σε μια συγκυρία που αναδεικνύει ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των πολιτικών απέναντι στην κλιματική κρίση και τον στόχο περιορισμού της υπερθέρμανσης στον 1,5 βαθμό.
