Μετά τις sold-out εμφανίσεις τους και τη θερμή ανταπόκριση του ελληνικού κοινού στις παρθενικές συναυλίες τους στη χώρα μας, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη το 2024, οι Dire Straits Legacy επιστρέφουν στα τέλη Μαρτίου για μια σειρά συναυλιών στο πλαίσιο της παγκόσμιας περιοδείας τους.
Τη μπάντα αποτελούν τα αυθεντικά μέλη των Dire Straits – Alan Clark, Mel Collins, Phil Palmer, Danny Cummings και ο Marco Caviglia – παγκόσμια αυθεντία στην ιδιαίτερη κιθαριστική τεχνική του Μark Knopfler. Οι τέσσερις μουσικοί μίλησαν αποκλειστικά στο ΕΡΤNews.gr με αφορμή αυτή την πολυαναμενόμενη επιστροφή τους στη χώρα μας, για το τι σημαίνει να συνεχίζουν την κληρονομιά ενός από τα πιο εμβληματικά συγκροτήματα της ιστορίας της rock , τη χημεία τους πάνω στη σκηνή και τη σύνδεση τους με το ελληνικό κοινό.
Σε μία εκ βαθέων συζήτηση, οι Dire Straits Legacy αναφέρθηκαν και στη μουσική φιλοσοφία του Mark Knopfler, αλλά και τη διατήρηση της δικής τους δημιουργικής ταυτότητας. Μαζί τους στη σκηνή θα βρίσκεται ο σπουδαίος πολυοργανίστας Nigel Hopkins, ο πολυπράγμων Steve Walters και ο βραβευμένος με Grammy Christiano Micalizzi. Special guest ο John Illsley σε επιλεγμένες έκτακτες εμφανίσεις και στην παραγωγή, ο επίσης βραβευμένος με Grammy, Trevor Horn.
Έρχονται στο Radio City, στη Θεσσαλονίκη τη Δευτέρα 30 και Τρίτη 31 Μαρτίου, ενώ θα ολοκληρώσουν την ελληνική στάση της περιοδείας τους με μία εμφάνιση στην Αθήνα, στο CT Theater (Christmas Theater) την Παρασκευή 3 Απριλίου 2026.
Τι σημαίνει για τους Dire Straits Legacy να φέρνουν σήμερα στη ζωή το αυθεντικό πνεύμα των Dire Straits, περισσότερα από 40 χρόνια μετά την ακμή του συγκροτήματος;
A. Clark: Το να βρίσκομαι σε μια μπάντα σαν αυτή, σε αυτή τη φάση της ζωής μου, είναι προνόμιο και πολύ διασκεδαστικό. Σπουδαίοι μουσικοί, εξαιρετική μουσική που εμείς βοηθήσαμε να δημιουργηθεί και ένα κοινό που πραγματικά εκτιμά το να ακούει τραγούδια των Dire Straits παιγμένα από τους ανθρώπους που τα έφτιαξαν. Eίναι ό,τι πιο κοντινό μπορείς να ζήσεις σε μια επανένωση των Dire Straits. Το αγαπάμε!
Πώς ισορροπείτε ανάμεσα στον εμβληματικό ήχο των Dire Straits, τον οποίο τιμάτε και τη δική σας καλλιτεχνική φωνή όταν παίζετε live; Και πόσο σημαντική είναι για εσάς η αυθεντικότητα όταν αναδημιουργείτε τραγούδια των Dire Straits;
M. Caviglia: Η αυθεντικότητα είναι το παν. Αυτό ωστόσο δε σημαίνει μίμηση. Στόχος μου είναι να κατανοήσω βαθιά τη «γλώσσα» αυτής της μουσικής: το άγγιγμα, τη δυναμική, την τεχνική, τα πάντα. Μόλις την κατανοήσεις πραγματικά, μπορείς να τη μιλήσεις φυσικά, με τη δική σου φωνή. Δεν προσπαθώ ποτέ να «γίνω» ο Mark Knopfler — προσπαθώ να είμαι ο εαυτός μου, υπηρετώντας το τραγούδι με αγάπη και σεβασμό. Αυτή η ισορροπία είναι που κρατά τη μουσική ζωντανή στη σκηνή.
Το να έχετε μέλη στη μπάντα όπως ο Alan Clark, ο Mel Collins και ο Phil Palmer είναι σημαντικό. Ποια είναι η δυναμική μεταξύ σας, πάνω και κάτω από τη σκηνή, ανάμεσα σε αυτούς τους βετεράνους των Dire Straits;
P. Palmer: Μην ξεχνάτε τον Danny Cummings… Ήρθαμε όλοι πολύ κοντά κατά την περιοδεία On Every Street, δύο χρόνια από τη ζωή μας, βρεθήκαμε «ο ένας στην τσέπη του άλλου». Σχηματίστηκαν φιλίες ζωής και είναι υπέροχο να απολαμβάνουμε ξανά το ταλέντο και τη συντροφιά ο ένας του άλλου. Αυτό το συναίσθημα μεταδίδεται στο κοινό… είναι μια χαρούμενη γιορτή εκπληκτικής μουσικής, που παίζει μία υπέροχη μπάντα και δεν υπερβάλλω.
A. Clark: Υπήρξαμε και παραμένουμε κυρίως καλοί φίλοι και είναι πάντα ωραίο να έχουμε έναν λόγο να βρισκόμαστε και να παίζουμε μαζί.
M. Caviglia: Υπάρχει ένας βαθύς δεσμός εμπιστοσύνης και κοινής ιστορίας. Στη σκηνή, η επικοινωνία συχνά γίνεται χωρίς λέξεις — με ένα βλέμμα, μια ανάσα, ένα μουσικό σήμα. Εκτός σκηνής, υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός και πολλή «καλή ζωή». Ο καθένας ξέρει πότε να ηγηθεί και πότε να κάνει πίσω. Αυτή η ισορροπία έρχεται μόνο με χρόνια παιξίματος μαζί και αληθινής ακρόασης.
D. Cummings: Στη σκηνή, η «δυναμική» είναι αυτή της μουσικής ενότητας και του γεγονότος ότι ο καθένας από εμάς ξέρει ατομικά και συλλογικά γιατί είναι εκεί και τι έχει α κάνει.
Ως περκασιονίστας και δεύτερη φωνή, προσπαθώ να εκτελώ το κομμάτι που μου αναλογεί με όσο το δυνατόν περισσότερη ακρίβεια. Όταν φέρνω όργανα όπως shaker ή ταμπουρίνο, βοηθούν να συμπληρωθούν οι υψηλές συχνότητες των ντραμς, επεκτείνοντας τον ήχο των hi-hats ή του ride. Στο Private Investigations, για παράδειγμα, τα percussions παίρνουν σχεδόν ορχηστρικό ρόλο: χτυπώ chimes, δημιουργώ σασπένς, χτίζω ένταση πριν μπουν οι τεράστιες κιθάρες του Phil.
Εκτός σκηνή η σχέση μας μοιάζει με αδελφότητα. Φροντίζουμε ο ένας τον άλλον και είμαστε υπέροχοι φίλοι. Τι άλλο να πει κανείς;
Το να αναδημιουργήσει κανείς το χαρακτηριστικό fingerstyle και phrasing του Mark Knopfler είναι πολύ δύσκολο. Πώς προσεγγίζετε την απόδοση αυτού του μοναδικού ήχου και της τεχνικής κιθάρας στη σκηνή χωρίς να μοιάζει με μίμηση;
M. Caviglia: Εστιάζω στην πρόθεση και όχι στην αντιγραφή. Το στυλ του Mark δεν είναι απλώς τεχνικό — είναι συναισθηματικό, ρυθμικό και βαθιά συνδεδεμένο με το τραγούδι. Μελετώ το άγγιγμα, τον χώρο μεταξύ των νοτών, τον τρόπο που χρησιμοποιεί τη σιωπή. Μετά το αφήνω να ρέει φυσικά μέσα από τα χέρια μου. Αν είναι ειλικρινές, ποτέ δεν μοιάζει με μίμηση.
Οι ενορχηστρώσεις των Dire Straits βασίζονται συχνά σε λεπτές αλληλεπιδράσεις πολλών οργάνων. Πώς καταφέρνει η μπάντα, όταν παίζει επικά κομμάτια όπως το “Telegraph Road” ή το “Tunnel of Love” να διατηρεί τη συναισθηματική ένταση και τον ρυθμό σε τόσο μεγάλες συνθέσεις;
P. Palmer: Η δουλειά με τον Mark ήταν σχολείο τόσο για τις δυναμικές, όσο και για το συναίσθημα. Τα τραγούδια του μπορούν να συγκινήσουν βαθιά. Το βλέπουμε κάθε βράδυ: χαρά, αγάπη, δάκρυα. Μένουμε πιστοί στη μουσική φιλοσοφία του Mark, αλλά βλέπουμε και την αντίδραση του κοινού που είναι ένθερμη. Είμαστε live μπάντα και χρειαζόμαστε τον αυθορμητισμό.
A. Clark: Με τον ίδιο τρόπο που το κάναμε με τους Dire Straits. Αντιμετωπίζω όσα χρόνια κι αν πέρασαν τη μουσική με την ίδια σοβαρότητα… Και ίσως με ακόμη μεγαλύτερη.
M. Caviglia: Αυτά τα τραγούδια είναι ταξίδια. Κλειδί είναι η υπομονή και η δυναμική. Σκεφτόμαστε σαν αφηγητές: χτίζουμε σταδιακά την ένταση, αφήνουμε χώρο, εμπιστευόμαστε τη μουσική να αναπνεύσει. Αν σεβαστείς την αρχιτεκτονική τους, η ένταση στρώνεται μόνη της από την αρχή ως το τέλος.
Ο Phil, ο Alan και τα άλλα αυθεντικά μέλη έχουν δεκαετίες εμπειρίας. Πώς εξελίσσονται οι ερμηνείες σας τώρα σε σχέση με όταν ηχογραφήσατε ή όταν κάνατε την πρώτη σας περιοδεία με το σχήμα;
Α. Clark: Αφήνουμε τη μουσική να εξελιχθεί, όπως κάναμε πάντα. Οι πρόβες είναι το αγαπημένο μου μέρος, γιατί μπορούμε να είμαστε δημιουργικοί. Δεν αντιγράφουμε τους δίσκους· παίζουμε όπως νιώθουμε.
P. Palmer:Η αντίδραση του κοινού είναι σήμερα ισάξια της περιοδείας On Every Street στις αρχές των 90s. Μπορεί να μη γεμίζουμε στάδια, αλλά τα θέατρα μάς επιτρέπουν να “βλέπουμε” και να νιώθουμε την εκτίμηση των μουσικόφιλων πιο άμεσα.
D. Cummings: Ό,τι κάνω, υπάρχει για έναν λόγο. Ακόμη και η cabasa στο Private Investigations, που ο Mark μού εξήγησε ότι συμβολίζει τον αναπτήρα του ντετέκτιβ στη σκιά. Αυτές οι λεπτομέρειες εξηγούν πώς βλέπω τη δουλειά μου. Και πάνω απ’ όλα: τα πάντα είναι θέμα groove. Χωρίς groove, δεν έχεις τίποτα.
Με τη μεγάλη κληρονομιά της μπάντας και τις προσδοκίες των fans, πώς ισορροπείτε ανάμεσα στην τεχνική ακρίβεια, τον αυθορμητισμό σε κάθε ζωντανή εμφάνιση;
P. Palmer: Δουλεύουμε πολύ πάνω στις λεπτομέρειες. Το κοινό περιμένει το αγαπημένο του κιθαριστικό lick ή μια μελωδική στιγμή. Ο ηχολήπτης μας είναι τόσο σημαντικός όσο κάθε μέλος της μπάντας. Αν χαθούν αυτές οι λεπτές στιγμές, οι λεπτομέρειες λόγω ακουστικής, δεν τιμούμε την κληρονομιά του γκρουπ.
A. Clark: Όπως κάναμε πάντα. Είμαστε μουσικοί και το παίρνουμε πολύ σοβαρά. Κάθε νότα μετράει.
M. Caviglia: Θα συμφωνήσω στο ότι η ακρίβεια δίνει ελευθερία. Όταν η δομή είναι σταθερή, μπορείς να πάρεις ρίσκα, να ακολουθήσεις το κοινό, να αφήσεις τη νύχτα να σε οδηγήσει. Δεν παίζουμε ποτέ ένα κομμάτι ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.
Ο Marco Caviglia είναι γνωστός για την τεχνική του πάνω στο στυλ κιθάρας του Mark Knopfler. Πώς επηρεάζει το παίξιμό του τις ζωντανές εμφανίσεις της μπάντας;
M. Collins: Η μελέτη του Marco πάνω στο στυλ του Mark είναι καθοριστική για τα εμβληματικά κομμάτια. Το Sultans of Swing, το Romeo and Juliet κ.λπ. ζωντανεύουν ξανά με τις διαφορετικές κιθάρες που χρησιμοποιεί.
P. Palmer: Ο Marco φέρνει καθαρότητα, ενέργεια και βαθύ σεβασμό. Το παίξιμό του αποτελειώνει τη σύνδεση ανάμεσα στη μπάντα, στα τραγούδια και στο κοινό.
Η παγκόσμια περιοδεία σας το 2026 περιλαμβάνει αίθουσες καθήμενων στην Ελλάδα, αντί για χώρους με όρθιους. Τι οδήγησε σε αυτή την επιλογή και πώς αλλάζει την εμπειρία;
P. Palmer: Οι προηγούμενες εμφανίσεις μας στη Θεσσαλονίκη ήταν υπέροχες, και ανυπομονούμε να επιστρέψουμε. Προσαρμόζουμε το setlist στον χώρο και θέλουμε το κοινό να ανταποκρίνεται όπως νιώθει — χορεύοντας, τραγουδώντας, συμμετέχοντας.
M. Caviglia: Τα θέατρα προσφέρουν οικειότητα και συγκέντρωση. Η μουσική των Dire Straits είναι γεμάτη λεπτομέρειες, δυναμική και συναίσθημα και οι θεατρικοί χώροι επιτρέπουν στους ανθρώπους να ακούσουν πραγματικά. Τα δύο live στη Μονή Λαζαριστών μας έδειξαν πως η σύνδεση με το κοινό στη Θεσσαλονίκη ήταν βαθιά και συγκινητική.
Με μια setlist που περιλαμβάνει κλασικά όπως το “Sultans of Swing”, αλλά και κομμάτια όπως το “Telegraph Road” πώς αποφασίζετε ποια τραγούδια θα συμπεριληφθούν και ποια θα μείνουν έξω;
A. Clark: Είναι συλλογική διαδικασία. Παίζουμε τις επιτυχίες που όλοι θέλουν, αλλά και μερικά λιγότερο γνωστά που πιστεύουμε ότι ταιριάζουν καλύτερα στη βραδιά.
P. Palmer: Υπάρχει ένας πυρήνας τραγουδιών που πρέπει να είναι πάντα εκεί. Αλλά ερευνούμε και μιλάμε με τους promoters για το ποια άλμπουμ/τραγούδια είναι πιο αγαπητά σε κάθε χώρα.
M. Caviglia: Η setlist είναι ένα ταξίδι. Δεν είναι απλώς μια λίστα επιτυχιών, είναι μία σειρά συνθέσεων που χρειάζεται ροή, αφήγηση μέσω της μουσικής και συναίσθημα.
Ποια είναι η πιο αξέχαστη στιγμή από τις προηγούμενες περιοδείες — ειδικά από την πρώτη σας εμφάνιση στην Ελλάδα — που σας κάνει να ανυπομονείτε για την περιοδεία του 2026;
A. Clark: Η αντίδραση του κοινού — ξέρουμε ότι το κάνουμε σωστά!
P. Palmer: Οι συναυλίες στο Μονή Λαζαριστών ήταν ξεχωριστές: ζεστές νύχτες με ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα και ένα κοινό από όλες τις γενιές, fans των ’80s και ’90s, αλλά και τα παιδιά και τα εγγόνια τους.
M. Caviglia: Η ζεστασιά και η προσοχή του ελληνικού κοινού δεν ξεχνιούνται. Δεν ακούνε μόνο… Nιώθουν κάθε νότα. Ανυπομονούμε για να σας δούμε εκεί!
www.ertnews.gr
