Η αλήθεια είναι πως όσο τα χρόνια περνούν και τα format των διοργανώσεων αναβαθμίζονται, τόσο και ο συντελεστής δυσκολίας ανεβαίνει μετατρέποντας το ποδοσφαιρικό πρόγραμμα σε… πεδίο μάχης: Σε μια διαδικασία που δεν έχει μόνο σημασία η αγωνιστική φόρμα, οι λύσεις και ο ρυθμός αλλά από ένα σημείο και έπειτα η ίδια η επιβίωση. Και αν κάποτε οι ποδοσφαιριστές έλεγαν «χίλιες φορές ένα παραπάνω ματς στο καλεντάρι από μια προπόνηση» σε ένα από τα κλισέ που ρίζωσαν με τα χρόνια στα αποδυτήρια, σήμερα αν μπορούσαν – πιθανότατα – θα το διατύπωναν διαφορετικά (sic). Γιατί ο λογαριασμός (μάλλον) δεν βγαίνει.
Τρεις διοργανώσεις
Το παράδειγμα του Ολυμπιακού και η αφετηρία στην οποία στέκονται σήμερα και όλας οι ποδοσφαιριστές του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ είναι απολύτως χαρακτηριστικό. Επτά ματς σε τρεις διαφορετικές διοργανώσεις μέσα σε είκοσι βράδια. Και αν εξελιχθεί καλά; Δέκα ματς σε (μάξιμουμ) τριάντα τρεις εκ των οποίων τα πέντε με Παναθηναϊκό (3), ΑΕΚ, ΠΑΟΚ τα δύο στο Champions League (Μπάγερ Λεβερκούζεν, Αγιαξ) και δύο ακόμη εκτός έδρας στη Super League με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι (19:30) και τον Αστέρα στην Τρίπολη! Εξοντωτικό ως και στην ανάγνωση.
Πώς προέκυψε όλο αυτό; Από το γεγονός ότι οι κάτοχοι του τρεμπλ παραμένουν σε τροχιά σε τρεις διαφορετικές διοργανώσεις. Από την εδώ και δύο χρόνια απόφαση της UEFA να περάσει τη league phase των ευρωπαϊκών διοργανώσεων στο καλεντάρι του Γενάρη. Από τον νέο τρόπο διεξαγωγής του Κυπέλλου Ελλάδας. Και από τις ημερομηνίες που είναι δυσεύρετες, ειδικά σε σεζόν που καταλήγει στη διεξαγωγή ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου – μαμούθ κι αυτό με τη νέα τάξη πραγμάτων. Στα μισά του δρόμου λοιπόν οι Ερυθρόλευκοι πρέπει να περάσουν από μια πραγματική δοκιμασία αντοχής παίζοντας καθοριστικές παρτίδες και στα τρία μέτωπα. Και μάλιστα να το κάνουν υπό το πρίσμα μιας ακόμη ειδικής συνθήκης: Της διεξαγωγής του Κόπα Αφρικα που ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές κρατούσε στο Μαρόκο τόσο τον αρχισκόρερ τους Αγιούμπ Ελ Κααμπί όσο και τον Μπρούνο Ονιεμαέτσι (Νιγηρία).
Το πρόγραμμα
Είναι ο Γενάρης ένα «δίκαιο» σημείο κρίσης για την επιτυχία ή την αποτυχία μιας ομάδας; Αυτή και αν είναι μια «υπόθεση» που χωράει μεγάλη συζήτηση. Εχει μπερδευτεί όμως τόσο πολύ το πράγμα με το καλεντάρι που και το timing είναι σχετικό. Ο Ολυμπιακός στη league phase του Κυπέλλου τερμάτισε πρώτος. Αυτό όμως φέρνει μεσοβδόμαδα τον ΠΑΟΚ στο Φάληρο (14/1) για έναν νοκάουτ προημιτελικό που αν δεν υπάρξει νικητής στα ενενήντα λεπτά την πρόκριση θα κρίνει η διαδικασία των πέναλτι. Και αν οι Πειραιώτες τα καταφέρουν να υπερασπιστούν τον τίτλο τους τότε θα παίξουν δύο ημιτελικούς με τον νικητή του ζευγαριού Παναθηναϊκός – Αρης. Και αν περάσουν και οι Πράσινοι που με τη σειρά τους είναι φαβορί τότε το πρόγραμμα θα γίνει κάπως έτσι…
Ατρόμητος εκτός για το πρωτάθλημα (10/1). ΠΑΟΚ σε νοκάουτ εντός στο Κύπελλο (13-14/1). Αστέρας στην Τρίπολη για το πρωτάθλημα (17/1). Μπάγερ Λεβερκούζεν στο Φάληρο για το Τσάμπιονς Λιγκ (20/1). Βόλος για το πρωτάθλημα στο Φάληρο (24/1), Αγιαξ στο Αμστερνταμ για το Τσάμπιονς Λιγκ (28/1). ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια για το πρωτάθλημα (1/2). Και ενδεχομένως: Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός για το Κύπελλο με τους δύο ημιτελικούς σε μια εβδομάδα (2-3/2 – 10-11/2). Και ανάμεσα Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός για το πρωτάθλημα (8/2)! Παράνοια που θα κρίνει: Αν ο Ολυμπιακός συνεχίσει στο top 24 του Champions League. Αν θα φτάσει και φέτος ως τον τελικό του Κυπέλλου. Και βέβαια σε τι θέση θα βρίσκεται στη Super League με συμπληρωμένες τις 19 από τις 26 αγωνιστικές της κανονικής διάρκειας.
«Ναι, αλλά για αυτό οι ομάδες σχηματίζουν πια τόσο μεγάλα ρόστερ. Για να ανταποκριθούν σε τέτοιες δύσκολες ιστορίες» θα σκεφτεί κάποιος. Και ειδικά ο Ολυμπιακός έχει φροντίσει ώστε οι επιλογές του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ να είναι πραγματικά πολλές σε όλες τις θέσεις. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι κανονικό ό,τι έρχεται. Αν παίξεις δέκα ματς σε τριάντα ημέρες επί της ουσίας δεν έχεις χρόνο σε αυτό το διάστημα για παραπάνω από 4-5 κανονικές προπονήσεις. Οτι δεν είναι εύκολο να κρατήσεις τη ρουτίνα του ενός ρεπό την εβδομάδα που ο προπονητής εδώ και δύο χρόνια θεωρεί απαραίτητο. Και βέβαια τι άλλα δεδομένα θα έρθουν στο προσκήνιο από τραυματισμούς, τιμωρίες κ.λπ. που πάντα έχουν την τιμητική τους σε ένα τόσο έντονο πρόγραμμα. Ηδη για παράδειγμα αυτό το διάστημα ο Ολυμπιακός δεν έχει στη διάθεσή του (και) τον Λορέντσο Πιρόλα που ταλαιπωρείται από έναν τραυματισμό πριν από την εορταστική διακοπή.
Παιχνίδια χωρίς τελειωμό
Σε όλη αυτή την κατάσταση, η αλήθεια είναι πως η Super League σαν μηχανισμός έδειξε το περασμένο καλοκαίρι μια ανταπόκριση. Με γνώμονα του να προχωρήσουν οι ομάδες μας στα Κύπελλα Ευρώπης έδωσε ας πούμε σε όλες το δικαίωμα «αναβολής» μιας αγωνιστικής πρωταθλήματος για να μπορέσουν να λειτουργήσουν πιο άνετα. Δικαίωμα που ο Ολυμπιακός θα μπορούσε ας πούμε να το χρησιμοποιήσει σε μια εβδομάδα, για το ματς με τον Αστέρα Τρίπολης ώστε να έχει τον χρόνο να προετοιμαστεί καλύτερα για τον «τελικό» με την Μπάγερ Λεβερκούζεν. Για την αναμέτρηση με τους Γερμανούς που μια νίκη τον βάζει για τα καλά σε τροχιά πρόκρισης στην επόμενη φάση του Champions League. Αυτά όμως στο φινάλε είναι αποφάσεις αποκλειστικά των προπονητών. Και οι προπονητές δύσκολα πατάνε τέτοια… κουμπιά. Προ διετίας στο ταξίδι ως την κατάκτηση του Conference League οι Ερυθρόλευκοι έδωσαν 57 επίσημα ματς σε όλες τις διοργανώσεις. Πέρσι δίχως καλοκαιρινά προκριματικά και με το νέο μοντέλο πλέι οφ στο πρωτάθλημα οι αναμετρήσεις έγιναν 49. Σήμερα στο Περιστέρι δίνουν ήδη το 27ο επίσημο παιχνίδι τους και αν όντως επιβεβαιωθεί ο παραπάνω χάρτης σε έναν μήνα θα έχουν φτάσει στα 36. Περισσότερα ματς σημαίνει ότι πετυχαίνεις τους στόχους και προχωράς παραπέρα, άρα με έναν τρόπο είναι καλό. Σημαίνει όμως και την επιβεβαίωση εκείνης της αίσθησης ότι το ίδιο το παιχνίδι έχει αλλάξει πια σε πολύ μεγάλο βαθμό. Και αυτό απαιτεί νέες δεξιότητες.
